Najłatwiej zgubić źródło wtedy, gdy wydaje się, że na pewno będziesz je pamiętać. Zapis autora lub numeru strony przy pierwszej notatce zajmuje chwilę. Odtwarzanie tych informacji po kilku tygodniach może okazać się znacznie trudniejsze.
Zapisuj dane razem z notatką
Każdej notatce przypisz dane pozwalające wrócić do publikacji: autora, tytuł, rok i miejsce odnalezienia konkretnej treści. W przypadku materiałów internetowych przydatny jest również adres strony. Ostateczny sposób zapisu bibliografii dopasuj do wymaganego stylu.
Możesz używać programu do zarządzania bibliografią albo prostej tabeli. Narzędzie jest mniej ważne niż konsekwencja. Warto mieć osobne pola na dane publikacji, cytowany fragment, własne omówienie i komentarz dotyczący związku z tematem pracy.
Wyraźnie odróżniaj cytat od własnych słów
Dosłowny fragment oznaczaj jako cytat już na etapie notatek. Gdy zapisujesz parafrazę, zachowaj odwołanie do źródła i sprawdź, czy rzeczywiście oddaje jego znaczenie. Sama zmiana kilku wyrazów nie tworzy jeszcze samodzielnego omówienia.
Porządkuj źródła według problemów
Poza alfabetycznym spisem przydaje się zestawienie tematyczne: pojęcia, metody, wyniki, argumenty i ograniczenia. Dzięki temu łatwiej zobaczyć, które źródła odpowiadają na to samo pytanie, a gdzie brakuje informacji. Jeden tekst może pasować do kilku wątków.
Zrób kontrolę w obie strony
- Dla każdego odwołania w tekście znajdź odpowiednią pozycję w bibliografii.
- Dla każdej pozycji bibliografii sprawdź, w jakim miejscu rzeczywiście została wykorzystana.
- Porównaj nazwiska, daty i tytuły między dokumentem a źródłem.
- Oznacz brakujące informacje do sprawdzenia; nie uzupełniaj ich z pamięci.
Takie porządkowanie warto robić regularnie, a nie dopiero przed zakończeniem pracy. Przy zmianie układu rozdziałów lub łączeniu plików ponownie sprawdź odwołania, ponieważ automatyczna numeracja i ręczne przypisy mogą zachowywać się inaczej.